اگر درخت در فرهنگ ملل مختلف نشانه دوستی، صلح، دانش، تقدس و ... بوده و هست که مطلب کوتاه زیر نشان دهندة همین نکات است، در باورهای آیینی، دینی و ملی ما ایرانیان نیز درخت از دیر باز از جایگاه ویژه ای برخوردار بوده است .
ولی متاسفانه برنامه ریزی های به اصطلاح عمرانی که حداقل در سه دهة اخیر در این مرزو بوم انجام شده به گونه ای بوده است که درخت، جنگل، باغ و به تبع آن بستر های حیاتی آن عموماٌ در این راه قربانی شده است !
به نظر ما این دید گاه غلط ناشی از بسیاری مسائل بوده است که یکی از آنها کم رنگ و بی رمق شدن همین باورها به درخت بوده است و دیگری عدم توجه به ظرفیت و شاخص های جغرافیایی این مرزو بوم بوده است ، از جمله عدم توجه به اقلیم خاص کشور مبنی بر تناوب خشک سالی و تر سالی و شدت های باران های کوتاه مدت که از ویژگیهای جدا ناپذیر اکثر نقاط کشور ما است.
در جراید و اخبار بعد از هر برف سنگین ، باران شدید ، خشکسالی و...این جمله تکراری را بارها می شنویم که : در 10 سال اخیر در 20 ساله اخیر بی سابقه بوده است و یا این پسوند بی سابقه مسئولین خود را از بار سنگین پاسخگویی به حوادث اتفاق افتاده نجات می دهند.
ولی ما می گوییم پدیده های طبیعی که به نظر توجیه کنندگان کم سابقه یا بی سابقه قلمداد شده و می شود ، فرایندی بسیار قانون مند است و غیر مترقبه بودن آن تنها حاصل عدم توجه به این قانون مندی های طبیعی و اجرای غیر خردمندانه و اندیشیده شده در بستر های طبیعی و یا باغ های مصنوعی است که حاصل تجربه و خرد جمعی در گذشته های دور بوده است و نتیجه آنکه وقتی ریشه های درختان جنگل های کهن قطع و جای آن را نهال های ضعیف و مزارع چوب می گیرد ، وقتی باغ های کهنسال و انبوه پای کوهی و کوهستانی قطع و ساختمان جای آن را می گیرند ، وقتی جاده های غیر ضروری تعادل آبخیز ها ( کوهستان ها ) را بهم می زند . وقتی ویلاسازی هاو ساختمان ساز های غیر ضروری در دل آبخیز ها و حتی تا قلل ارتفاعات خاک کوه ها ، این بستر محافظ برف و باران را می روبد ، وقتی دره ها و کانال های طبیعی رودخانه ها هر روز تنگ تر و تنگ تر می شود و یا به خیابان بدل می شود و... حاصل آن اتفاقاتی است که نام حوادث غیر مترقبه بر روی آن گذاشته اند نظیر سیل ، چند روز اخیر تهران و یا سایر شهرستان ها که بازتاب کاملاٌ مترقبه همین عملکرد های نادرست بوده و هست.
هنوز چند ماه بیشتر از هشدار های کانون دیده بانان زمین در مورد تخریب آبخیز های تهران این منابع حیاتی مهم تهران بزرگ ،
نمی گذرد که اولین آژیرهای خطر را به شکل ریزش و لغزش کوه ، هجوم سیل به مناطق : فشم ، گرمابدر و.. ( حوزه لتیان ) و محور های امام زاده داود ، کن ، سولقان ، رندان ، سنگان و... ( حوزه کن و سولقان ) و گل آلود شدن آب شرب بخش وسیعی از تهران و قطع آن، جاری شدن سیل در بخش های شرق و غرب تهران احتمالاٌ در همان بستر ها و کانال هایی که به حریم آن تجاوز و یا تبدیل به خیابان شده و ... شاهد هستیم و این تازه آغاز ی است که اگر از آن درس گرفته نشود باید منتظر عواقب وخیم تری هم باشیم.
بنابراین به مناسبت ایام درخت کاری یاد آوری اهمیت های اعتقادی، مذهبی و فرهنگی درخت در تمدن های مختلف می تواند یک نوع بیداری عقیدتی فرهنگی در همة ما ایجاد کند که درخت زندگی است آن را پاس بداریم.